Herdenken is mede een voorwaarde om de essentie van vrijheid te ervaren

0

Kathy Anita de Vries-de Graaf

Wijsheidsweb, 7 mei 2020

Deze twee – herdenken en vrijheid – zijn gekoppeld, ik heb dat nog nooit zo bewust ervaren als dit jaar.

Het herdenken van de slachtoffers op de ene dag is intens verbonden met het vieren van onze vrijheid op de volgende dag. Het is zo tragisch om te bedenken dat juist onze vrijheid de dood van zovele anderen betekende. Aan zoveel vrijheid van nu kleeft bloed van toen, de vrijheid moest immers bevochten worden.

Vrijheid is het hoogste goed. Maar al te vaak realiseren wij ons dat pas op het moment waarop die ons ontnomen wordt. Het is misschien heel zinvol om behalve het zo kostbare herdenken van de slachtoffers te memoriseren wat vrijheid voor een ieder van ons betekent.
Het is verre van een vanzelfsprekendheid en eigenlijk mag het dat ook nooit meer worden, want dan vergeten wij, dan wenden wij onze blik af van al diegenen die voor onze vrijheid hun leven hebben gegeven. Maar ook doen wij ons bewustzijn van wat vrijheid is, te niet.

Vanuit begrenzingen in onszelf belemmeren wij de vrijheid van de ander

Loesje poster[1]

Deze begrippen — begrenzingen in onszelf en de vrijheid van de ander — zijn niet los van elkaar te zien.
De ontaarde nazistische ideologie, die onder andere aan de tweede wereldoorlog ten grondslag lag, was al een afschuwelijke begrenzing omdat het gedijt op uitsluiting van de ander. Geen enkel democratisch stelsel kan hierop ooit een respons zijn.
In feite betekent oorlog een ontkenning van het menszijn.

Onvrijheid is te definiëren als begrenzing, beperking in begrip, in ruimte, in intelligentie, in liefde en compassie waardoor onze perceptie van de werkelijkheid zich vernauwt en uiteindelijk kan leiden tot een totaal verkeerde beeldvorming, tot een compleet verkeerde inschatting van de werkelijkheid.
Dit vindt zowel individueel als collectief plaats waardoor wij helaas met een zo schrijnende erfenis in de geschiedenis van het menszijn moeten voortleven. Uiteindelijk wortelt alle onvrijheid in angst … misschien wel voor de ultieme vrijheid … 

Dat is mede de reden waarom er altijd herdacht moet worden, kan worden, mag worden, zodat jij en ik, dat betekent wij, in vrijheid mogen leven.
Derhalve is het een groot goed dat wij mogen herdenken …

[1] Bron: loesje.nl/05-04

Kathy Anita de Vries-de Graaf

Ik studeerde vijf jaar hoofdvak piano op de conservatoria in Den Haag en Utrecht. Daarna volgde ik enige lessen bij Louis Kentner in Londen. Mijn tweede man Marco de Vries (o.a. oprichter van het Helen Dowling Instituut) bracht mij in aanraking met de nu 96-jarige pianiste Elly Salomé. Haar lessen die ik nog wekelijks volg zijn vanwege haar enorme kennis en betrokkenheid een inspirerende en verrijkende (zowel ei als ij) ervaring.

Reageren gesloten.