50 jaar na ‘Parijs’ in 1968

0

Hans Feddema

Wijsheidsweb, mei 2018
bron: Begin

Wie herinnert zich nog niet de bevlogen Cohn Bendit? Vele Parijzenaren en ook wij studenten in Amsterdam van toen voelden dat er echt iets moest veranderen. Als het ‘panta rei’ (‘alles stroomt’) het gegeven is van de wereld, kon die vernieuwing niet uitblijven.
Verdeling van 1) goederen, 2) onderwijs en 3) macht waren onze slogans.

Positieve evolutie gaat schoksgewijs en het revolutionaire elan kan ook verzanden na verloop van tijd. Ook verstarren aangebrachte structuurveranderingen vaak. Reden om alert te blijven als progressieven.

Dat E.T.O.S. in Spanje nu de wapens neerlegt, is prima. Het geeft aan, dat wordt ingezien, dat de strategie van geweld toch niet alles is, alle dromerijen en IS-fanatisme ten spijt.
In de media treffen we een artikel aan met de kop: ‘Kernwapens nu minder gevaarlijk dan het opkomend macho-leiderschap’. Populisme en macho-gedoe van Trump, Erdogan en Putin brengen angst.

Het bericht op 2 mei 2018 dat er tientallen doden vielen in een moskee in Nigeria door Boko Haram illustreert naast ook ‘Syrië’ en andere conflicthaarden hoezeer de islamwereld in een crisis verkeert.

Geldt dit ook voor de westerse man, nu er zelfs een brede antivrouwenbeweging is ontstaan met tevens een geweldtak? Ook (gefrustreerde?) Nederlanders schijnen aanwezig te zijn op hun internationale bijeenkomsten.

Positiever is de spraakmakende ‘Me Too-Beweging’, die zowel machtsmisbruik van vooral mannen ontmaskert als de toenemende weerbaarheid van vrouwen aantoont. Onderzoeken tonen, als het gaat om de emancipatie van mannen en vrouwen aan, dat er sprake is van de ‘wet van de remmende voorsprong’ voor mannen qua emancipatie richting innerlijke kracht en volwassenheid. In de zin dat de vrouw nu de voorheen vaak de dienst uitmakende man voorbijstreeft.
Het verbaast me niet. Ik merkte in mijn eigen vriendenkring, dat bijv. na een echtscheiding de vrouw haar netwerk vaak goed voor elkaar heeft en daardoor het beter doet dan de man na een echtscheiding.

Van Carl G. Jung weten we dat in de jeugd door een minder geslaagde opvoeding door ouders er bij kinderen ‘schaduwen’ ontstaan, die lang negatief doorwerken in het leven. Iemand zei eens: “Er is niks mis mee, als we allen regelmatig naar een psycholoog gaan, ook gezien die ‘schaduwen’.

Hoe dit ook zij, we constateren burn-outs of depressies in onze stress-samenleving, en ook korte lontjes.
Goed in communicatie of niet, individu en samenleving vormen één geheel. Als we in onszelf geen innerlijke vrede hebben, zijn we niet geloofwaardig in vredeswerk.

Ik bepleitte vaker dat we als individu aan ons zelf gaan werken richting innerlijk groei en transitie. Alles heet vandaag energie en bewustzijn.
Terecht. Een warme energie of uitstraling van ons heeft een ander effect dan een koude energie, ook naar of bij de ander als.
Via een energieveld boven ons ontstaat er een weerkaatsing — alles is trilling volgens de nieuwe natuurkunde — naast ons zelf en naast de mensen om ons heen. Het individu kan dus niet alleen door (politieke) acties maar ook door zijn woorden en gedachten invloed hebben in de wereld.

De slogan ‘verander de wereld, begin bij jezelf’ was ook achteraf geen onzin. Wij kunnen als individu veel meer dan we vaak denken. Onze woorden en gedachten zijn geen peanuts. Hoe liefdevoller ze zijn, des te positiever is het effect, iets wat ook omgekeerd geldt bij negatieve gedachten en woorden. Onze evolutie als samenleving lijkt ook af te hangen van hoe wij (willen) werken aan onze ‘innerlijke reis’.

 

 

is antropoloog, voormalig universitair docent aan de VU, historicus, publicist en in de politiek onder meer een der oprichters van GroenLinks en oud-Statenlid van Zuid-Holland.

Schrijf een reactie