Mensenwerk

0

Marianne H.B. Sorgedrager-van Halewijn

De lente, noch de zomer, herfst of winter
weet van de menselijke zorgen om altijd
volop voedsel en vooral niet dood te gaan

maar alle jaargetijden, koud of warm met
zon en blauwe lucht, vorst of bakken regen,
ze weten van voorbijgaan van het leven

dat dood niet het einde is maar voortgaat
tot groei gevoed vanuit voorouderlijke kracht
die ondergronds slechts afgestorven lijkt

de bomen, planten, bloemen leven zonder
zorgen, ze weten zich verbonden en bezield
door de natuur waarin niets verloren gaat –

De mensheid lijdt vooral door eigen handen
vol eigenzinnig willen meer en meer hebben
dan leven in ritme, overgave aan rustig Zijn.

was ruim 40 jaar werkzaam als logopedist en remedial teacher en vanaf 1993 ook werkzaam als mandalatekendocent en -therapeut. Daarnaast was ze van 2002–2011 rouwbegeleider vanuit Stichting Elisabeth Kübler-Ross en Landelijke Steunpunt Rouw.