Je kunt pas iets veranderen, als je begrijpt waar je bent

0

Cansu Özçelik

Onderwijsadviseur | Organisatiebegeleider | Begeleidingskundige (MA) 
Werkzaam bij CED-Groep | onderwijsadvies en -ontwikkeling

Eerder gepubliceerd op LinkedIn begin mei 2026 
Cansu Özçelik op Bonaire

Sinds september werk ik met regelmaat op Bonaire, een context die continu om aandacht en afstemming vraagt. Tegelijkertijd zijn het juist de momenten buiten de geplande bijeenkomsten om waarin voelbaar wordt dat begrijpen iets anders is dan er echt onderdeel van worden.

Afgelopen week was zo’n moment, tijdens Taste of VMBO, waar leerlingen – gekoppeld aan verschillende landen – hun eigen gerechten hadden voorbereid en presenteerden. De school vulde zich met geuren, muziek en gesprekken. Wat me vooral opviel, was hoe vanzelfsprekend iedereen onderdeel was van dat geheel. Alle vrouwen droegen een lensu en voor ik het doorhad, voelde ik me daar gewoon onderdeel van.

Het lijkt misschien een klein detail, maar voor mij raakt het aan iets groters. Werken in een andere context vraagt dat je je eigen referentiekader niet automatisch als uitgangspunt neemt, maar eerst probeert te begrijpen wat hier van waarde is en hoe mensen zich tot elkaar verhouden. Voor mij zit de kern van mijn werk in het aansluiten bij wat er al is en van daaruit samen onderzoeken wat werkt, juist hier in deze context.

Deze foto vangt dat moment en herinnert me eraan dat de omgeving waarin je werkt onlosmakelijk verbonden is met wat je daar probeert te bereiken.

In augustus start ik opnieuw, vijf weken lang, om hier verder op te bouwen en deze lijn door te trekken in de praktijk.

Avatar foto

Ik ben opgegroeid in een omgeving waarin emoties er wél waren maar weinig taal kregen. In mijn Turkse familie leerde ik al vroeg dat kwetsbaarheden eerder ingeslikt dan uitgesproken werden. Zwijgen was vaak veiliger dan spreken. Juist daardoor ben ik iemand geworden die luistert onder de woorden; die alert is op wat er niét gezegd wordt, op de spanning tussen het verhaal dat iemand vertelt en de blik in zijn ogen; die gevoelig is voor generaties lang ingeslepen patronen rondom schaamte, loyaliteit en ‘sterk moeten zijn’. Deze biografie neem ik niet als last mee, maar als bron: het vormt mijn fijnzinnigheid en mijn vermogen om mensen te zien op plekken waar ze zichzelf nog niet durven laten zien.

Reageren gesloten.