Marianne H.B. van Halewijn
19/22 juli 2021
Een zaak van gewicht
Haar stramme pijnlijke schouders, gebogen onder
het gewicht van de overvol beladen rugzak,
willen zich eindelijk bevrijden van de zware last
hier bij de zee, hier in het zachte warme zand
twee handen grijpen naar de stugge banden
trekken, rukken heen en weer tot ze langzaam
stuk voor stuk van het vermoeide lichaam glijden,
met een schok belandt de ransel op het strand
de verweerde waterdichte stof barst open
het grootste deel van de inhoud spreidt zich
openlijk, goed zichtbaar in het rond, ontzet
ziet ze haar eigendom als afgedankt op de grond
Bezinning geeft haar moed om wat haar zo
vertrouwd was elk apart goed te bekijken
een kinderjurk vol vlekken, een halve zuurstok
een versleten pen en een gitaar, ook kapot
ze rommelt in haar plunje, vindt een zakdoek
groot en doornat, bedachtzaam legt ze hem terzijde –
wind vlaagt en bevrijdt een klein papiertje dat
ze vangt, ze leest de licht verbleekte letters:
Dank je wel!
