Auteur: Cansu Ozcelik

Avatar foto

Ik ben opgegroeid in een omgeving waarin emoties er wél waren maar weinig taal kregen. In mijn Turkse familie leerde ik al vroeg dat kwetsbaarheden eerder ingeslikt dan uitgesproken werden. Zwijgen was vaak veiliger dan spreken. Juist daardoor ben ik iemand geworden die luistert onder de woorden; die alert is op wat er niét gezegd wordt, op de spanning tussen het verhaal dat iemand vertelt en de blik in zijn ogen; die gevoelig is voor generaties lang ingeslepen patronen rondom schaamte, loyaliteit en ‘sterk moeten zijn’. Deze biografie neem ik niet als last mee, maar als bron: het vormt mijn fijnzinnigheid en mijn vermogen om mensen te zien op plekken waar ze zichzelf nog niet durven laten zien.